Wciągający od pierwszej strony i napisany w swobodnym, rozrywkowym stylu kryminał milicyjny z kultowej serii „Ewa wzywa 07” wydawnictwa Iskry (rok wyd. 1975, zeszyt nr 80, nakład: 100 tys. + 275 egz.), którego akcja przypada na lata 70. Śledztwo prowadzi kapitan Piotr Morski.

EWA HELLEŃSKA (KlubMOrd.com):
Już sam początek zwiastuje, że mamy do czynienia z o klasę lepszym dziełkiem niż inne kryminały z tego okresu.
Autor ma do swojego bohatera (kapitana Morskiego) i kryminalnej konwencji stosunek wybitnie pobłażliwy. Tym samym „Pajęczyna” bardziej przypomina elokwentny pastisz, a nawet parodię niż kolejną police story. Morski, przeświadczony o własnym powołaniu, inteligentny i zblazowany, zupełnie jak Phillip Marlow, leniwie poddaje się wydarzeniom. Przekonany o fatalistycznym losie (niczym conradowski charakter) z uporem maniaka odsuwa na dalszy plan prywatne życie i zmierza ku rozwiązaniu dość idiotycznej intrygi. Chodzi w niej o sztuczną przędzę i okołoprzędzalniane wykroczenia, w które zaplątana jest (jak to w przędzę) przesadna jak na tak niewielką historię grupa ludzi. Przędza owa jest oczywiście regularnie kradziona, a raczej jak się w tamtych pięknych (bez ironii) czasach określało załatwiana lub wynoszona (z zakładu się wynosiło).

Autor tej książki, Marian Butrym (1942–1988), był znanym dziennikarzem muzycznym piszącym o muzyce jazzowej i rockowej. Nie powinno więc dziwić, że znajdziemy w jego książce liczne odniesienia do tego rodzaju muzyki. Był on też znany z ciętego (i barwnego) pióra, którego niewątpliwie użył przy pisaniu tego kryminału.

Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 63.

Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.

Wciągający od pierwszej strony i napisany w swobodnym, rozrywkowym stylu kryminał milicyjny z kultowej serii „Ewa wzywa 07” wydawnictwa Iskry (rok wyd. 1975, zeszyt nr 80, nakład: 100 tys. + 275 egz.), którego akcja przypada na lata 70. Śledztwo prowadzi kapitan Piotr Morski.

EWA HELLEŃSKA (KlubMOrd.com):
Już sam początek zwiastuje, że mamy do czynienia z o klasę lepszym dziełkiem niż inne kryminały z tego okresu.
Autor ma do swojego bohatera (kapitana Morskiego) i kryminalnej konwencji stosunek wybitnie pobłażliwy. Tym samym „Pajęczyna” bardziej przypomina elokwentny pastisz, a nawet parodię niż kolejną police story. Morski, przeświadczony o własnym powołaniu, inteligentny i zblazowany, zupełnie jak Phillip Marlow, leniwie poddaje się wydarzeniom. Przekonany o fatalistycznym losie (niczym conradowski charakter) z uporem maniaka odsuwa na dalszy plan prywatne życie i zmierza ku rozwiązaniu dość idiotycznej intrygi. Chodzi w niej o sztuczną przędzę i okołoprzędzalniane wykroczenia, w które zaplątana jest (jak to w przędzę) przesadna jak na tak niewielką historię grupa ludzi. Przędza owa jest oczywiście regularnie kradziona, a raczej jak się w tamtych pięknych (bez ironii) czasach określało załatwiana lub wynoszona (z zakładu się wynosiło).

Autor tej książki, Marian Butrym (1942–1988), był znanym dziennikarzem muzycznym piszącym o muzyce jazzowej i rockowej. Nie powinno więc dziwić, że znajdziemy w jego książce liczne odniesienia do tego rodzaju muzyki. Był on też znany z ciętego (i barwnego) pióra, którego niewątpliwie użył przy pisaniu tego kryminału.

Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 63.

Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.

Co się stanie z człowiekiem, który umiera we śnie? Czy jego dusza już na zawsze ugrzęźnie w świecie niekończących się koszmarów? Pomiędzy Jawią a Nawią istnieje świat pajęczego boga, który tka swą sieć, łapiąc w nią zagubione duchy...

Historia ściganej przez mafię dziewczyny, która – chcąc przeżyć – musi zmienić nie tylko tożsamość...
Dwie młode Polki pracujące dorywczo na przedmieściach Berlina, przypadkowo stają się świadkami zabójstwa biznesmena. Jedna z nich zostaje złapana przez sprawców, trafi a do domu publicznego kontrolowanego przez groźny gang. Druga ma więcej szczęścia: ucieka z miejsca zbrodni i wraca do Polski. Chce zrobić wszystko, by odnaleźć i uwolnić przyjaciółkę. Przestępcy mają swoje powody, aby ją ścigać. Nie tylko dlatego, że widziała ich twarze. W torbie, którą dziewczyna przypadkowo zabrała z willi zamordowanego biznesmena, są mafijne pieniądze…
Inspiracją do napisania książki było (nienagłośnione w mediach) uprowadzenie 16-letniej uciekinierki z domu, która zarabiała na swoje utrzymanie jako opiekunka do dziecka. Jej pracodawczyni należała do międzynarodowego gangu handlarzy ludźmi. Dziewczynę wywieziono do Niemiec i uwięziono w agencji towarzyskiej. Finałem tej bulwersującej sprawy był proces toczący się w 2013 roku – przy zamkniętych drzwiach – w szczecińskim Sądzie Okręgowym.

Historia ściganej przez mafię dziewczyny, która – chcąc przeżyć – musi zmienić nie tylko tożsamość...
Dwie młode Polki pracujące dorywczo na przedmieściach Berlina, przypadkowo stają się świadkami zabójstwa biznesmena. Jedna z nich zostaje złapana przez sprawców, trafi a do domu publicznego kontrolowanego przez groźny gang. Druga ma więcej szczęścia: ucieka z miejsca zbrodni i wraca do Polski. Chce zrobić wszystko, by odnaleźć i uwolnić przyjaciółkę. Przestępcy mają swoje powody, aby ją ścigać. Nie tylko dlatego, że widziała ich twarze. W torbie, którą dziewczyna przypadkowo zabrała z willi zamordowanego biznesmena, są mafijne pieniądze…
Inspiracją do napisania książki było (nienagłośnione w mediach) uprowadzenie 16-letniej uciekinierki z domu, która zarabiała na swoje utrzymanie jako opiekunka do dziecka. Jej pracodawczyni należała do międzynarodowego gangu handlarzy ludźmi. Dziewczynę wywieziono do Niemiec i uwięziono w agencji towarzyskiej. Finałem tej bulwersującej sprawy był proces toczący się w 2013 roku – przy zamkniętych drzwiach – w szczecińskim Sądzie Okręgowym.

Zapiski żony alkoholika obrazujące proces współuzależnienia od choroby alkoholowej osoby bliskiej. Szczęśliwa rodzina, miłość, głęboka więź, zrozumienie, które stopniowo niszczy alkohol. Bohaterka od prób usprawiedliwienia męża, przez lęk o jego zdrowie i próby nakłonienia go do podjęcia leczenia oraz walkę o byt rodziny dochodzi do świadomości, że sama, choć niepijąca, także jest ofiarą choroby alkoholowej, i podejmuje terapię. Książka, która wielu osobom może przynieść przebudzenie i nadzieję.

Konsekwencje… Gdyby całkowicie przesądzały o tym, jakie decyzje podejmujemy, ludzki świat prawdopodobnie nigdy nie byłby uporządkowany. Ta myśl determinuje serię powieściową „Pochyłe niebo”.
W tomie drugim trafiamy do małego, zgubionego w górach miasteczka, w którym rozgrywają się dalsze losy głównej bohaterki. Miało być dla niej chwilowym, niechcianym przystankiem bez perspektyw, jednak w jego dusznej atmosferze pełnej niedopowiedzeń i zagadek, Anita wbrew sobie buduje nowe relacje i więzy. Czy oplątana nićmi własnych i cudzych spraw odnajdzie w tym hermetycznym światku miejsce dla siebie? Nastrojowa opowieść spowija nas jak pajęczyna i nie pozwala oderwać się od książki aż do ostatnich stron.

Konsekwencje… Gdyby całkowicie przesądzały o tym, jakie decyzje podejmujemy, ludzki świat prawdopodobnie nigdy nie byłby uporządkowany. Ta myśl determinuje serię powieściową „Pochyłe niebo”.
W tomie drugim trafiamy do małego, zgubionego w górach miasteczka, w którym rozgrywają się dalsze losy głównej bohaterki. Miało być dla niej chwilowym, niechcianym przystankiem bez perspektyw, jednak w jego dusznej atmosferze pełnej niedopowiedzeń i zagadek, Anita wbrew sobie buduje nowe relacje i więzy. Czy oplątana nićmi własnych i cudzych spraw odnajdzie w tym hermetycznym światku miejsce dla siebie? Nastrojowa opowieść spowija nas jak pajęczyna i nie pozwala oderwać się od książki aż do ostatnich stron.